پژواک؛ شکفتن، شکستن

‎پژواک شکفتن و شکستن، گفت‌وگویی است میان دو نیروی متضاد: زندگی و مرگ. در این گفت‌وگو، جایی برای وقفه نیست. هر لحظه‌ای که شکفتن آغاز می‌شود، سایه‌ی مرگ نیز نزدیک می‌شود. این فرایند، مانند سرود بی‌پایانی است که به گوش می‌رسد، گاهی ملایم و گاهی پرطنین، گاهی شکسته و گاهی مملو از زندگی. در میان این تردد بین دو جهان، گل‌ها را می‌بینم که از سکوت به سرزندگی می‌آیند و به سکوتی دیگر می‌رسند. هر تصویر در این مجموعه، ایستگاهی‌ست در گذر زمان. شکفتن و پژمردن یک گل تنها یک نقطه در جریان بی‌پایان هستی است. این تصاویری از لحظاتی هستند که در عین ظرافت، به‌طرز بی‌رحمانه‌ای در حال فراموش شدن‌اند، اما در همین فراموشی، زندگی خود را فریاد می‌زند.